Mijn werkwijze

Centraal in mijn artistieke praktijk staat het vermogen om mij open te stellen voor hetgeen om mij  heen gebeurt. Artistiek onderzoek als een manier om nieuwe  inzichten en perspectieven te ontwikkelen in sociale problematieken.

Vanuit dit op mogelijkheden gerichte denken ontstaat eerst een veelheid aan materiaal en perspectieven.

Van hieruit wordt een eigen perspectief ontwikkeld waar op beeldende wijze vorm aan wordt gegeven. Aan de basis is een manier van werken die co-creatief en beeldend is. Een combinatie van een open en kritische attitude en een beeldende kwaliteit die kan leiden tot beelden en ontwerpen die ons in staat stellen de wereld anders te aanschouwen.

Dit proces staat niet alleen in dienst van de uitkomst, maar krijgt zelf een autonome waarde. Door mijn aanwezigheid als onderzoekende  kunstenaar in een sociale omgeving wordt een proces van uitwisseling in gang gezet tussen de kunstenaar en de omgeving. Hiermee wordt dit artistiek onderzoek als vanzelf een proces van co-creatie. De omgeving, de mensen, de gebeurtenissen worden onderdeel van het creatieve proces. Ik objectiveer de omgeving en de mensen niet maar ga ermee in gesprek. Zo beweeg ik de omgeving en wordt ik er tegelijkertijd door bewogen.

Door de beeldende methodiek en mijn open blik komen er andere dingen zichtbaar. Ik zoek niet naar bewijzen of antwoorden , maar zoek naar nieuwe perspectieven die artistiek en maatschappelijk relevant moeten zijn.

Gelijkwaardige participatieve co-creatie

Ik wil participatief werk ontwikkelen waar de focus ligt op gelijkwaardigheid. Hoe kunnen alle deelnemers een gelijkwaardige invloed hebben op het proces en het artistieke resultaat van dit proces? Hoe kan ik nog meer inzetten op dialoog, ‘common ground’? Deze processen monden uit in een artistiek project, maar wat kan dit proces betekenen voor de participanten op lange termijn? Hoe kan dit proces een duurzame kwaliteit krijgen? Wat is de maatschappelijke impact? Ik wil onderzoeken hoe we artistieke inclusieve ruimtes kunnen creëren voor het scheppen van nieuwe regels en vormen om onafhankelijk in verbinding te staan met anderen en de wereld door het ontwikkelen van concepten en projecten met een sociale insteek en met een artistieke finaliteit waarin textiel en co-creatie de rode draad vormen.

Co-creërende kostuumontwerpster

Mijn inbreng in co-creatieprocessen als kostuumontwerper doe ik met materiaal waar ik meester over ben. Het materiaal waar ik mee werk is in de eerste plaats het lichaam en materiaal dat het lichaam omringt (meestal textiel). Het observeren van het lichaam tijdens het repetitieproces: de lichaamshouding, motoriek, uitstraling is voor mij de basis en een noodzaak om tot een goed kostuumontwerpconcept te komen.  Ik maak een voorstel in functie van het groter geheel met oog voor de psychologisering en synergie tussen de verschillende personages.

Dat in combinaties met de dramaturgische analyse en de analyse van de personages.

De inspiratie, die ene onbepaalde intuïtieve prikkel, kan schuilen in de tekst en/of aangereikt worden vanuit de dramaturgie of het thema. Ik probeer dit gevoel tastbaar te maken en materialiseer die indruk in een uiteindelijk resultaat: het kostuumconcept. Het kostuum heeft slechts bestaansrecht bij de gratie van een voorstelling. Zodra het doek valt of de opnames achter de rug zijn, trekt de betekenis zich uit het kostuum terug. Ik ontwerp kostuums die a priori vergankelijk zijn. Wat overblijft zijn lappen stof en een mooie herinnering in het hoofd van de toeschouwer.

Manifest voor de duurzame kostuumontwerper

In mijn artistiek parcours als kostuumontwerper heb ik doorheen de jaren een eigen vormentaal ontwikkeld, een visie over mijn praktijk en mijn persoonlijke artistieke visie op mijn vak als kostuumontwerper onderzocht. De laatste jaren startte ik ook met een onderzoek hoe ik mijn ontwerp en maakproces als kostuumontwerper duurzamer kan maken en heb ik in 2018 voor de productie King Lear (Het Paleis) een duurzaam participatief kostuumontwerp methodiek ontwikkelt en opgezet. https://www.spothetpaleis.be/spot/kinglear/kostuums/

Ik wil graag samen met andere “een manifest voor de duurzame kostuumontwerper” creëren.

Lichaam, (textiel)materiaal en identiteit

Een kostuum helpt de performer om voor een beperkte tijd in de huid te kruipen van iets of iemand anders of het kostuum helpt hem vanuit zijn eigen fysionomie, lichaamstaal, een aspect van zijn innerlijke of uiterlijke zelf uit te vergroten of te verkleinen. Een kostuum helpt te verbeelden. Dat wat je lichaam bedekt en beschermt geeft een deel van je identiteit bloot. Het is een middel tot persoonlijke expressie en een communicatiemiddel. Dit spel tussen lichaam en materiaal heb ik al altijd bijzonder en fascinerend gevonden en wil nu op zoek gaan naar hoe heel diverse individuen omgaan met deze relatie. Kijken naar mensen is een constante, een tweede natuur, een creatief proces in mijn leven en een onuitputtelijke inspiratiebron voor mijn werk als Multidisciplinair kunstenaar, sociaal ontwerper,documentaire regisseur en kostuumontwerper.

Wat straalt iemand uit of wat wil iemand uitstralen? Welke rol speelt kleding in de verhoudingen tussen mensen?

Welke bekrachtiging geven ze aan wat ze doen en wie ze zijn? Als kostuumontwerper reconstrueer ik deze realiteit met het lichaam van de performer en (textiel) materiaal en nu wil ik als kunstenaar een omgekeerde beweging maken . En tijd maken om mij te verdiepen in thema’s die door deze specifieke zoektocht rond lichaam, materiaal en identiteit, op mijn pad zullen komen bv.culturele appropriatie, modest fashion,….